ANA POPOVIC "UNCONDITIONAL" Source: Keys and Chords Date: 08/2011 Writer: Alfons Maes

De mooie bluesdiva gooit het over een andere boeg, we krijgen een méér doorweekt bluespalet waarin de stem en de gitaarlicks beter en bluesier klinken.

Wie het werk van Ana kent weet wat hij geserveert krijgt. Op 'Unconditional, een zeer degelijk geproduceted album door John Porter en Ana zelf, heeft ze kennelijk werk gemaakt van haar ietwat té gepolijste stem en heeft ze haar gitaarwerk wat scherper gesteld. Daarvoor trok ze naar de Piety én Jon Cleary Studios in New Orleans. Om het plaatje nog beter in te kleuren kon ze rekenen op de hulp van o.a. Sonny Landreth en Jason Ricci. Buiten de nummers die ze schreef in co-auteurschap met Mark van Meurs, krijgen we ook enkele covers. Zo springt zonder enige twijfel 'Unconditional' uit de band waarop we toch prachtige gitaarlicks een een ietwat rauwere stem van Ana horen. Bij een eerste luisterbeurt van 'Reset Rewind' kreeg ik het gevoel in de schaduw te staan van bv. The Band of The Allman Brothers in hun beginperiode. Meteen ook weer een eigen compositie en waarin lieve Ana weer heerlijk met haar stem uithaald. Op 'Business As Usual' horen we nu een andere Ana op vocaal gebied en dit wordt meteen de eerste bluessleper. Maar voor mij was het nu vooral uitkijken naar de song die in de sixties haast door iedere beginnende rockband gecoverd werd. Het nummer kreeg eigenlijk de grootste brkrndhrid via Al Kooper op zijn 'Kooper Sessions' waarin hij nog de piepjonge Shuggie Otis (zoon van Johnny) introduceert. Ik heb het natuurlijk over de kanjer 'One Room Country Shack' (Mercy Walton). Dit nummer kwam in 1969 op de mark als b-kant van Al Kooper's 'Bury My Body'. Ana maakt er een bluessleper en eigenlijk miste ik wel de overbekende herkenningsriff, de jankende gitaarintro, van Otis. Maar goed, ik ben niet snel tevreden wanneer het op geplukte covers gaat. Na de cd meermaals te hebben beluisterd vind ik dat 70% aan de verwachtingen voldeed terwijl de overige 30% mij simpelweg aan haar vroeger werk deden denken. De kopers hebben het laatste woord!