Een ware bluestraktatie in Theater La Bonbonniere, Maastricht

De titel dekt de lading want dat is wat we tijdens het ‘Guitar Greats’ festival in het Maastrichtse theater La Bonbonniere afgelopen zondag hebben gekregen. In een tot de nok toe gevuld en uitverkocht theater hebben we vanaf 16.00 uur in volgorde kunnen genieten van: The Hendrix Files; Ana Popovic en Jan Akkerman en als spreekstalmeester fungeert Jos Potting, presentator van een bluesprograam bij omroep RTME te Meerssen.

The Hendrix Files is een kwartet uit België met frontman Phil Bee (Phil Bee & The Buzztones) die de zang verzorgt en Charly Verbinnen op gitaar; Hans Boeye op drums en op basgitaar Geert Schurmans. Zij hebben hun hart verpand aan de muziek van wijlen Jimy Hendrix en dat dragen ze dan ook terdege uit. Ze hebben een mix gemaakt van de welbekende nummers maar ook met de minder bekende nummers. Nummers die vaak nog meer zeggen over Hendrix dan zijn zogenaamde hits. We horen: ‘Stone Fire’; ‘Spanish Castle Magic’ maar ook ‘Voodoo Chile’ en ‘Purple Haze’. Stanley Patty op gitaar (Phil Bee & The Buzztones) voegt zich tijdens het nummer ‘Red House’ bij de band om een flinke partij mee te spelen. Alle songs die de band speelt spelen ze op een meer dan perfecte wijze. Geen een van de muzikanten kun je betrappen op oneffenheden, vooral gitarist Charly Verbinnen is een genot om te aanschouwen en aanhoren.

Het programma zit vrij strak in elkaar waardoor na een uur The Hendrix Files wordt plaats gemaakt voor een blueslady. Ana Popovic neemt het stokje over van hun voorgangers. Met eveneens prima gitaarspel voert zij het publiek met nog meer Hendrix songs. Zij heeft kortgeleden de cd “Still Making History” uitgebracht en wisselt Hendrix geregeld af met eigen werk van deze en andere cd’s. Eén bepaald nummer raakt mij zeer en niet alleen mij, het gaat om het nummer ‘Navajo Moon' dat opgedragen is aan SRV en Ronnie Earl. Een schitterend nummer met bovenal prima gitaarwerk van Ana. Ik heb haar al vaker gezien en ik heb ook al eens geschreven dat ze steeds beter wordt. En dat is inderdaad zo, iedere heb ik de indruk dat zij steeds beter wordt. Het gitaarwerk is perfecter en gedetailleerder geworden, geen liflafjes maar rechttoe rechtaan gitaarwerk. “What you hear is what you get”. Helaas krijgt ook zij krijgt een uurtje de tijd om het publiek te vermaken. Maar dat is verder geen punt hoor… het lukt haar prima.

Tijd voor de headliner, ooit bekend geworden met The Hunters en Brainbox en groot geworden met Focus en zijn solowerk, Jan Akkerman. Nog steeds een van de betere gitaristen ter wereld. Samen met zijn band speelt hij een set waarbij we een kleine reis maken door zijn verleden en terugkeren naar het heden. Daarbij worden we verwend met nummers zoals: ‘Hocus Pocus’, 'Tranquillizer’ en ‘Urbanstring’, een nummer dat begint met een drumsample waarna dit overgaat op ‘echt’ drummen. Maar ook Jan Akkerman vergeet niet om Hendrix te eren. Hij doet dat met een schitterende uitvoering van ‘House Burning Down’. Jan Akkerman laat nog eens duidelijk zien en vooral horen waarom hij ooit werd uitgeroepen tot ’s werelds beste gitarist. Met zijn magistrale techniek en vingervlugheid betoverd hij het publiek met heerlijke soli. Hij heeft gitaarspelen tot een kunst verheven in al zijn vormen. Muziekstijlen vormen voor hem geen barrière, hij speelt blues, jazz, fusion en wat al niet meer, we hebben het gezien en gehoord. Als toegift op deze geweldige middag Hendrix spelen alle gitaarvirtuozen gebroederlijk naast elkaar ‘All Along The Watchtower’. Hiermee wordt een bluesshow afgesloten die zijn weerga niet kent maar waarvan ik hoop dat we dit in 2008 weer mogen meemaken. En buiten de genoemde toppers hebben we ook genoten van de andere muzikanten die deze toppers op een hoogwaardige wijze hebben begeleidt. Het zijn stuk voor stuk kwaliteitsmusici boordevol talent en oog en oor voor goede muziek. Een compliment aan Phil en zijn medewerkers, het was grandioos.