JASON RICCI & NEW BLOOD Source: Twoj Blues Date: 06/2009 Writer: Antoni Kurek

Na .wiecie jest coraz g³o.niej o Jasonie Riccim, jednym z najbardziej oryginalnych i innowacyjnych harmonijkarzy naszych czasów. Pod koniec 2007 roku pojawi³a siê jego pierwsza p³yta dla du¿ej wytwórni (Delta Groove Productions), zatytu³owana .Rocket Number 9.. I ca³e szczê.cie, bo dziêki temu .wiat móg³ poznaæ ten fenomen! Prawdopodobnie to wydany w³a.nie CD sprawi³, ¿e Jason otrzyma³ nominacjê do 3-tej edycji Blues Music Awards w kategorii .Instrumentalista . Harmonijkarz..
Bluesowy .wiatek go docenia, ale jednocze.nie w wywiadach Ricci opowiada o swoich fascynacjach muzyk¹ punk. . CO? Punk i blues!? Ano tak, proszê pañstwa...

POCZ¥TKI
Jason dorasta³ w Portland i zaczyna³ graæ na harmonijce w punk-rocko-wym zespole. Po³¹czenie punku i harmonijki mo¿e dziwiæ, ale Ricci szybko wyja.nia: By³em w zespole punkowym  i chcia³em  graæ na  jakim.  instru- mencie. Zespó³ wybra³ dla mnie harmonijkê . prawdopodobnie, ¿ebym za bardzo nie móg³ nic sknociæ, jak w przypadku gdybym gra³ na gitarze, basie czy jako. tak.1

Do bluesa wprowadzi³a go jego matka, zabieraj¹c na koncerty m. in. Ja-mesa Cottona. Podczas  tych wystêpów  Jason poczu³ pewne podobieñstwo miêdzy bluesem i punkiem. Zda³em sobie sprawê, ¿e do.wiadczam tej sa- mej  szczero.ci,  znanej mi  z muzyki punk, na wystêpach niektórych arty- stów bluesowych.2  To w³a.nie matka stara³a siê rozbudziæ w nim muzycz- ne pasje, posy³aj¹c na warsztaty harmonijkowe. Z czasem Ricci  rozkocha³ siê w nagraniach mistrzów bluesa z lat 50., w wiêkszo.ci z wytwórni Chess. Spêdza³ wiele  godzin dziennie  s³uchaj¹c  i graj¹c  zagrywki Little Waltera,
Sonny Boy Williamsona II, czy wspomnianego Jamesa Cottona.

W roku 1995 dwudziestoletni Jason, wracaj¹c do domu przez Memphis, przypadkowo us³ysza³ koncert Pata Ramsey.a. Porwany tym, co us³ysza³ (w wywiadach powie pó.niej, ¿e to by³a dla niego najbardziej inspiruj¹ca rzecz od  czasu  grania patentów Little Waltera) postanawia  rzuciæ  szko³ê, pracê i miasto, by wyruszyæ do Memphis za Patem . zmar³ym niestety w listopa- dzie 2008 roku harmonijkarzem z Luizjany. [Gra Pata] by³a wymy.lna, ale równocze.nie bardzo melodyjna. By³a efektowna, ale nie traci³a ducha. By- ³em zamkniêty na facetów takich jak Sugar Blue czy John Popper, ale nagle fot. Dusty Scott Twój Blues . wiosna 2009 21 pojawi³  siê Pat, który by³  troche pomiêdzy i by³em w stanie go zaakceptowaæ.3  Szybkie zagrywki, jakimi Jason osza³amia na koncer-tach pochodz¹ w³a.nie od Ramsey.a. Pewnej nocy, gdy Jason dorabia³ granie mna  ulicy w Memphis,  us³yszeli  go  syno- wie R.L. Burnside.a  i Juniora Kimbrough. Jego gra spodoba³a im siê, wiêc, choæ szukali saksofonisty, to Ricciego zaprosili do zespo-
³u. Nastêpnego dnia Ricci przeprowadzi³ siê do Holy  Springs. Wspó³praca  z Kinneyem
Kimbrough zaowocowa³a w 1997 roku p³yt¹ .Down at the Juke. (North Magnolia Music).
Jason podkre.la, ¿e wspólna gra i rozmo- wy  z legendami  brzmienia  Fat  Possum
u.wiadomi³y mu bardziej to, kim nie jest, ni¿ kim jest. Ricci mia³ problemy z to¿samo.ci¹ . uwielbia³ bluesa, ale nie by³ Czarny, ani na- wet nie urodzi³  siê w Mississippi. Najwa¿-
niejsz¹ rzecz¹, z jakiej zda³em sobie sprawê by³o to, ¿e dla rodzin Burnside i Kimborough
muzyka  jest  tradycj¹ kulturow¹. To by³o po prostu co., co  robili. Oni siê z tym urodzili,
ja nie. Musia³em siê z tym pogodziæ. Nie by³o ³atwo, bo bardzo kocha³em  tê muzykê. To, ¿e nie bylem Czarny by³o dla mnie bardzo trudne. Pragn¹³em  byæ  czê.ci¹  tej  tradycji w ka¿dym  jej aspekcie.4

NARKOTYKI, ALKOHOL,
KRADZIE¯E...
Niestety,  ¿ycie muzyka  szybko pokaza³o swoj¹ najmroczniejsz¹  stronê.  Jason  zacz¹³
piæ, braæ na potêgê narkotyki i kra.æ. Zdawa³ sobie sprawê z tego co robi, ale uwa¿a³, ¿e tak jak  jest,  jest w porz¹dku. ¯yjê  ¿yciem bluesmana  . mówi³  sobie  . wydawa³o mi  siê, ¿e  jestem  jak  Janis  Joplin,  Jimi Hendrix czy Charlie  Parker.5  Niszcz¹cy  na³óg  trwa³ i trwa³...

Ricci  siêgn¹³  dna,  gdy  przys³ane  przez matkê 500 dolarów, przeznaczone na odwie-
dziny  z okazji Dnia Matki,  zosta³y wydane na narkotyki. Zdo³owany  i upodlony przez
samego siebie, Ricci postanowi³ zerwaæ z naogiem i uda³ siê na dziewiêciomiesiêczn¹ te-
rapiê antynarkotykow¹, która zakoñczy³a siê sukcesem. Od  tamtej pory  Jason pozostaje
trze.wy i wolny od prochów.

Podczas odwyku zacz¹³ intensywnie æwiczyæ technikê overbending, któr¹ pokaza³ mu
parê lat wcze.niej jego przyjaciel, Adam Gussow. Technika  ta  pozwala  uzyskaæ  pe³n¹
gamê  chromatyczn¹ na  zwyk³ej harmonijce diatonicznej. W praktyce  oznacza  to  funk-
cjonalno.æ  instrumentu  tak¹,  jak¹ ma np. saksofon. W oczywisty  sposób  rozszerzaj¹
siê wtedy mo¿liwo.ci  grania.  Je¿eli do  tego dorzuci  siê  jeszcze  dobr¹ wyobra.niê mu-
zyczn¹, efekt potrafi byæ szokuj¹cy. Popularnymi  artystami  z tego krêgu  s¹ m.in. Greg
Zlap, Carlos  del  Junco, Howard Levy,  czyz naszego polskiego podwórka . Bart £êczycki.

.WIE¯A KREW
Oko³o  roku 2002 powstaje  zespó³  Jason Ricci & New Blood,  którego  podstaw¹  s¹:
oczywi.cie  Jason  jako harmonijkarz, wokalista  i autor  tekstów,  oraz Shawn Starski  .
naprawdê ciekawy gitarzysta zafascynowany Jimim Hendriksem, B.B. Kingiem, Wesem
Montgomerym  czy Duanem Allmanem. W 2004 r.  zespó³ nagrywa  p³ytê  .Blood  on
the Road. (Rah Fox), która jak na wydawnictwo .podziemne. sprzedaje siê w niez³ej licz-
bie ponad 12 tys. kopii. O Jasonie jest coraz g³o.niej.  Fani  nagrywaj¹  jego  koncerty
i umieszczaj¹ jako bootlegi w serwisie Internet Archive (www.archive.org). A jest co na-
grywaæ i ogl¹daæ! Jak powiedzia³ Blake Taylor, pisarz Cincinatti City Beat,  Jako mi³o-
.nik wystêpów na ¿ywo, uwa¿am show JRNB za niesamowicie o¿ywiaj¹ce. Wyobra. Sobie pe³en najlepszych wirtuozów jam-band, jaki kiedykolwiek widzia³e.  (pomy.l  o wczesnym Phish, starych Fleck Tones, Allmanach, Robercie Randolphie, Derecku Trucksie itd.) i podwój energiê oraz sceniczn¹ prezencjê.6 Wystêpy JRNB porównuje siê z koncertami the Rolling Stones, z mistycznymi wystêpami Johna Coltrane.a, czy przedstawieniami Lou Reeda. Ich muzyka oscyluje miêdzy Gov.t Mule i Princem, a osobi.cie sprawdzi³em, ¿e zespó³ ten ³¹czy fanów tradycyjnego bluesa  i mi³o.ników  the Allman Brothers Band czy the Dave Matthews Band. Mo¿e siê wydawaæ, ¿e to jaki. paradoks. Przecie¿ wy- ¿ej wymienione kapele nie s¹ zespo³ami bluesowymi, a jednak s³uchaj¹c JRNB czujemy jego mocne piêtno. Sk¹d?  Jak? Có¿... ci panowie naprawdê dobrze odrobili  swoje bluesowe lekcje i ³atwo to wychwyciæ s³uchaj¹c ich muzyki. Jest nowoczesna, a zarazem zagrana przez ludzi, którzy maj¹ bluesa w sercu.

Niektórzy mówi¹,  ¿e Ricci wydziwia,  ¿e zbyt kombinuje ze wzmacniaczem, brzmie-
niem,  sceniczn¹  prezencj¹  i przesadza z szybko.ci¹. Odpowied. Jasona jest prosta:
fot. Dusty Scott 22    Twój Blues . wiosna 2009 Mo¿e siê mylê, ale czy tego samego nie zrobi³ Muddy Waters, kiedy siê zelektryfikowa³? Czy  to nie  to,  co  Little Walter  zrobi³,  graj¹c  przez wzmacniacz? A co powiecie o Sonnym Boy.u, który .piewa³ wersy typu
.ona ma niez³e nastawienie.? Prawdziwi mistrzowie nie byliby prawdziwymi mistrzami,  gdyby nie unowocze.nili  i nie uczynili  spu.cizny przodków bardziej przystêpnej  [dla  swego pokolenia].7

EDUKACJA
Warto wspomnieæ  jeszcze  o filmach  instrukta¿owych,  jakie  Jason krêci  i udostêpnia  za  darmo na  swoim  kanale w serwisie You Tube (www.youtube.com/jasonricci). Fani i adepci harmonijki ustnej na pewno doceni¹  to dzia³anie,  zwa¿ywszy na naprawdê  godn¹ polecenia  zawarto.æ  i ró¿norodno.æ  tematów.  Jason nie  zapomnia³ nawet o tych,
którzy mog¹ straciæ motywacjê do æwiczeñ z powodu frustracji wywo³anej brakiem wyników, i umie.ci³ swe zmagania z harmonijk¹ z... 1991 roku. Chyba ka¿dy dozna co najmniej zaskoczenia widz¹c jakie postêpy mo¿na zrobiæ, je.li ma siê wolê i determinacjê. A obu na pewno nie brakuje Jasonowi i mam nadziejê, ¿e z ka¿d¹ nastêpn¹ p³yt¹ bêdzie nam dalej dostarcza³ dobrej muzyki.

POLSKA MÓWI .RICCI.
Na zakoñczenie . bonus. Poprosi³em kilku harmonijkarzy z naszego podwórka o komentarz na temat Jasona Ricci.ego. Bardzo siê cieszê, ¿e siê zgodzili. Oto ich opinie:

Bartosz £êczycki: Ricci  to aktualnie chyba najbardziej nowoczesny harmonijkarz bluesowy. Jego styl mo¿na porównaæ do d.wiêków gitary Van Halena, Ray.a Vaughana  i Hendriksa  razem wziêtych. Biegle pos³uguje  siê  technik¹ overbending, przy  tym nie gra  typowymi dla bluesa frazami, ale od razu ca³ym potokiem d.wiêków!!! Nie stroni od elektronicznych efektów i rozmaitych stylów muzycznych. Jego ton jest natychmiast rozpoznawalny. Mo¿na powiedzieæ w skrócie, ¿e ustanowi³nowy, modernistyczny paradygmat grania na harmonijce diatonicznej. £ukasz Wi.niewski: Dlaczego fascynuje
mnie Jason Ricci? Ze wzglêdu na niesamowit¹,  rockow¹  ekspresjê,  popart¹  fanta-
styczn¹  technik¹. Ceniê  go  za nienagann¹ rytmikê nawet przy kosmicznych tempach;
za  zadziorn¹  brawurê  i nonszalancjê  gry oraz nowatorskie  (w przypadku harmonijki) wykorzystanie efektów elektronicznych.Jason Ricci pionierem  rockowej harmonijki! 300% normy!!! :-)