 |
|
 |
LYNWOOD
SLIM "LAST CALL"
Source: Rootstime
Date: 10/2006
Writer: n/a |
De Amerikaanse
mondharmonicaspeler/zanger Lynwood Slim (Richard
Duran) behoort tot een van de meest gerespecteerde
bluesmuzikanten van de Amerikaanse Westcoast.
Vele bluesliefhebbers hebben hem aan het werk
gezien op een van de grote Europese bluesfestivals
waaronder: Belgium Rhythm & Bluesfestival
Peer en het Moulin Bluesfestival in Ospel. Slim
groeide op in Los Angeles en behoort sinds tientallen
jaren tot de kopstukken van de Westcoast Bluesscene.
In de jaren '60 leerde hij de muziek van Slim
Harpo, Jimmy Reed en Brooklyn Slim kennen. Dit
was het begin van zijn loopbaan als bluesmuzikant.
Door de jaren heen leerde hij de bluesharp spelen
in de traditie van Little Walter, George Smith,
Sonny Boy Williamson en Big Walter Horton. Op
18-jarige leeftijd toerde hij met niemand minder
dan zanger/saxofonist Eddie "Cleanhead"
Vinson. Dit leverde de basis voor een imposante
carrière. In de jaren '70 toerde hij met
zijn eigen band: The Lynwood Slim band, waaronder
de befaamde muzikanten van de Hollywood Fats Band
(Richard Innes, Fred Kaplan, Larry Taylor). Slim's
loopbaan kende vele hoogtepunten waaronder de
Award of Best Blues Harmonica (1987) en de Academy
Recognition Award (1989). Lynwood Slim is niet
alleen een uitmuntend harpspeler. Ook zijn zangtalent
is inmiddels op vele albums te beluisteren. Daarnaast
is hij een veelgevraagd producer (o.a. James Harman,
BB & The Bluesshacks, The Electric Kings).
Naast een groot aantal eigen cd's is hij te horen
op duo-opnames met ondermeer Junior Watson ("Back
To Back"), Dave Specter, Kid Ramos, Rusty
Zinn, Jack McDuff, Candye Kane. In de loop der
jaren heeft hij een enorme reputatie opgebouwd
door zijn optredens met Willie Dixon, Big Mama
Thornton, Junior Wells, Muddy Waters, Bonnie Raitt,
The Paladins en vele anderen. "Last Call"
is Lynwood Slim’s vijfde album en zijn debuut
voor Delta Groove. En wat een begeleiding, buiten
de gitaristen Kid Ramos en Kirk Fletcher, bassist
John Bazz, en Richard Innes of James Gadson op
drums, zijn er nog bijdragen van Armando Cortez,
Jeff Ross, Gonzalo Bergara en Kate Moss op gitaar,
Rich Delgrosso (mandolin), Carl Sonny Leland en
Harunobu Tsuhida op piano, Tyler Pedersen en Nick
Moss op bas, Ron Felton en Greg Campbell op drums.
Vele klinkende namen van het hedendaagse rhythm
& blues-podium die dankzij jarenlange samenwerking
tot verbluffende prestaties komen op deze geweldige
plaat. Dynamische West Coast harmonica blues horen
we in Slim's zelfgepende songs, maar ook in covers
van o.a. Sid Wyche, Clifton Chenier, Mickey Baker,
Duke Ellington en Lowman Pauling. Het album begint
met het swingende "Well Alright, O.K. You
Win", de klassieker geschreven door Sid Wyche
en Mayme Watts, en laat ons al dadelijk kennis
maken met Slim's prachtige harmonicawerk. Clifton
Chenier's "All Night Long" krijgt een
downhome bluesy behandeling door Rich Delgrosso
op mandolin. "I’m Tired" is een
Mickey Baker compositie met Ramos bekende gitaarriffs
en Ron Dziubla op sax. Met Duke’s "Nothin’
But The Blues" is het even uitblazen want
met de Lowman Pauling compositie "Say It
(withThe Chicago Blues Angels)" is het weer
stroom geblazen met gitarist Armando Cortez en
bassist Nick Moss. Django Reinhardt is de inspiratie
voor "Me, Myself And I" met Jeff Ross
op gitaar. Slim is feitelijk niet zoveel te horen
op mondharmonica, maar in zijn eigen gepende "Across
The Sea" is hij niet in te tomen en laat
zijn blaaswerk wel degelijk sporen achter van
Sonny Boy 2. "Not Your Clown" is weer
zo'n swingende compositie van onze Marc Thijs
met Ramos jazzy gitaarspel en de relaxte stem
van Slim. Afsluiters, Bo Diddley's gepende "I’m
Sorry" en zijn zelf geschreven "You
Never Cried For Me"’ blijven mij verrassen,
niet zo zeer om zijn 'late night' - stem in dit
laatste nummer, maar om een opmerkelijke bijdrage
als fluitist in deze pakkende afsluiter. U hebt
het waarschijnlijk wel door, "Last Call"
is een album van formaat. Kortweg: Lynwood Slim
weet best hoe de blues klinkt en heeft genoeg
techniek in huis om dit op plaat te zetten. |
|
|
