 |
|
 |
THE
MANNISH BOYS "THAT REPRESENT MAN"
Source: Roots Time
Date: 06/2005
Writer: |
Dat
de hedendaagse West Coast blues scene zeer rijk is aan
blues talenten, dan kunnen we die zeker terugvinden
in de West Coast super groep die hunzelf The Mannish
Boys noemen. En met hun debuut "That Represent
Man", brengen ze een van de beste albums van het
jaar op de markt. Als u weet dat u in The Mannish Boys
de absolute top van de West Coast blues veteranen en
de jonge garde spelen, weet u dadelijk wat u te wachten
staat. Deze groep bestaat nl. uit : Finis Tasby (vocals),
Kirk Fletcher (gitaar), Frank Goldwasser (gitaar), Leon
Blue (piano), Ronnie Weber (bas) en June Core (drums),
maar ook de 'special guests' zijn niet de minste, o.a.
Roy Gaines (vocals & gitaar), Johnny Dyer (vocals
& harmonica), Mickey Champion (vocals), Paul Oscher
(gitaar) en Randy Chortkoff (harmonica). Finis Tasby
is zowat de spil van deze groep, Tasby's stem weet duidelijk
de bluessound van de jaren '40 terug te doen herleven
en weet daardoor een zekere meerwaarde aan deze plaat
te geven. In de beginjaren '60 verhuisde hij van Dallas
naar Los Angeles, en in het begin van de jaren '70 vormde
hij een band, en mocht dadelijk optreden in het voorprogramma
van B.B. King, Percy Mayfield en Big Mama Thornton.
Zijn eerste cd werd uitgebracht in 1995 voor Shanachie,
gevolgd door het prachtige "Jump Children"
voor Evidence in 1998. Tevens zijn Tasby's vocale bijdragen
terug te vinden bij opnames van o.a. Kirk Fletcher,
Enrico Crivellaro en op zijn meest recente solo projekt
"Blues - A Tribute To John Lee Hooker", een
album dat vorig jaar op zeer goede recensies kon rekenen.
De andere vocale bijdragen komen van de krachtige harmonicablazer
Johnny Dyer op twee tracks en één door
de legendarische Texas gitarist Roy Gaines, L.A. vocalist
Mickey Champion en veteraan pianist Leon Blue (Albert
Collins, Ike and Tina Turner Revue). Gitarist Kirk Fletcher
is één van jongere generatie spelers en
was reeds te horen op allerlei West Coast platen van
o.a. Al Blake, Lynwood Slim, Junior Watson, Jimmy Morello
en niet te vergeten, Kim Wilson. Fletcher maakte zijn
debuut in 1999 met "I'm Here & I'm Gone"
voor het JSP label en vorig jaar verscheen zijn prachtige
album, "Shades Of Blue". The Mannish Boys
spelen hoofdzakelijk covers van artiesten als Smokey
Smothers, Little Walter, B.B. King en van de grote West
Coast legenden zoals Jimmy Nolan, Jimmy Wilson en Johnny
"Guitar" Watson. Tasby heeft een zeer soulvolle
stem en in de swamp blues van Jimmy Anderson's openende
"Going Crazy Over T.V.", is de toon van dit
album meteen ingezet. Op Lazy Lester's "I'm A Lover
Not A Fighter" en de opener horen we Randy Chortkoff
op harmonica in een geweldige Jimmy Reed stijl, hevige
Chicago blues op Smokey Smothers' "Come On Rock
Little Girl", Freddie King's rustige klassieker
"It's Too Bad" en de cover van B.B.King's
"Partin' Time'" met een B.B. gestemde gitaar
van Kirk Fletcher behoren tot de uitschieters. En de
andere vocalisten? Pianist Leon Blue zingt ook prachtig
in de jazzy West Coast swing van Jimmy Nolan's "You
Been Goofin'" en Johnny Dyer die niet enkel het
vocale voor zich neemt in Little Walter's "Temperature",
weet ook die temperatuur op harmonica te behouden zoals
in Walter's originele versie. Mijn favoriet is echter
de uit L.A. komende zanger Mickey Champion die een prachtige
versie van Johnny Watson's "The Eagle Is Back"
weet neer te zetten. Hij heeft een stem om blijven naar
te luisteren denkende aan de grote Esther Phillips.
Champion, wist mij al in 2002 te verrassen met zijn
album "What You Want", dit terloops gezegd.
Maar goed The Mannish Boys is een all-star groep die
covers en bewerkingen mooi laten afwisselen met eigen
werk. De opnames zijn van uitstekende kwaliteit wat
de songs alleen maar ten goede komt. Voor de productie
zorgden Randy Chortkoff & Joshua Temkin, en voor
deze Chortkoff doen we ons petje af, want hij is de
man achter dit fantastische project. Daar alle leden
van dit gezelschap hun eigen band hebben is het maar
te hopen dat ze vroeg of laat de tijd vinden om hier
een vervolg aan te geven."That Represent Man"
is naar mijn idee dan ook puur vakmanschap. |
|
|
