 |
|
 |
ROD
PIAZZA "FOR THE CHOSEN WHO"
Source: Rootstime
Date: 10/2006
Writer: n/a |
Rod Piazza heeft al lang naam als
één van de top bluesharmonicaspelers.
Hij wordt niet alleen geprezen voor zijn techniek
maar ook voor zijn kennis en beheersing van alle
bluesstijlen. Ook zijn Mighty Flyers, met de aangenaam
in het oog springende pianiste Honey Piazza, hebben
reeds hun naam in de blueswereld gemaakt. Wanneer
je met je band al drie keer een W.C.Handy Award
'Blues Band Of The Year' hebt gewonnen en zelf
al eens de Handy voor 'Best Instrumentalist-Harmonica'
in ontvangst mocht nemen, dan behoor je tot de
groten in bluesland. Mondharmonicaspeler en zanger
Rod Piazza is, alhoewel afkomstig uit Californië,
duidelijk geïnspireerd door de groten uit
de Chicagobluestraditie als Little Walter en Sonny
Boy Williamson. Op zijn nieuwe cd “For The
Chosen Who” laat hij weer staaltjes van
zijn kunnen horen met als voortreffelijke begeleiders
The Mighty Flyers, waarin naast zijn vrouw Honey
Piazza (keyboards/zang) vooral bassist Bill Stuve
een hoofdrol speelt. Maar voornamelijk producer/
harmonicaspeler Randy Chortkoff en zijn medeproducer
Rod himself hebben kosten noch moeite bespaard
om er iets speciaals van te maken. Chortkoff is
trouwens de huisproducer van het label Delta Groove
Productions, hier verdeeld door Rounder. Het album
verschilt van bezetting als op zijn andere platen.
Naast Honey Alexander (piano), Henry Carvajal
(gitaar), Bill Stuve (bas) en Paul Fasulo (drums)
doet er een heel keur aan gastmuzikanten mee.
Bescheiden gastrollen zijn weggelegd voor Kid
Ramos (gitaar), Phil Guy (gitaar), Finis Tasby
(bas en zang), Johnny Dyer (zang), Randy Chortkoff
(harmonica) en drummer James Gadson. Nummers als
"I'm A Love You" (Jimmy Reed) en "Trace
of You" (Jimmy Rogers) krijgen extra demensie
vanwege de backingvocals. In de meeste nummers
zijn als vanouds de gebruikelijke ingrediënten
aanwezig, zoals een scheurend harmonica in "Broken
Hearted Blues”, een nummer opgedragen aan
Jimmy Rodgers, de gitarist van Muddy Waters. De
piano van Miss Honey "Honey's Blues"
in een onvervalste Otis Spann-stijl en in John
Lee Williamson's "Ground Hog Blues".
Voor het eerst bevat een Mighty Flyers schijf
ook saxofoonpartijen, gespeeld door David Woodruff.
Kortweg: Centraal blijft Rod's fabuleuze harmonicaspel.
Zelfs na veertig jaar ziet Rod kans de stijlen
van George smith, zijn mentor en Little Walter
verder te perfectioneren. Zolang de blues in handen
is van artiesten als hij, hoeven we ons over het
uitsterven ervan echt geen zorgen te maken. |
|
|
